27 augustus 2010: Spring is in the air

Hi there, Nienke here :-)
Afgelopen weekend een gemixt geheel van feesten en bracken trekken, prima combinatie!
Vrijdagavond naar live music met Grant and Jo en onderstussen bijpraten en eten, altijd heel gezellig met hun. Bespraken het muziek aanbod in Kapiti en dat is helemaal niet slecht. Altijd rond het weekend wel ergens live music. Grant, Jo en ik gaan het komend weekend nog wat serieuzer aanpakken door samen naar The Fledermaus van Strauss te gaan die hier wordt opgevoerd. Ik ben benieuwd, ben niet echt een opera fan en eigenlijk al helemaal geen operette maar de kleinzoon van lieve vrienden speelt 1 van de hoofdrollen en ze had me het foldertje al drie keer gegeven dus ach ja een dosis cultur op z'n tijd is wel prima voor deze buiten hilbillie. Op zaterdag morgen deelde Hans zijn nieuwste farm idee mee; laten we the paddock die helemaal nooit gebruikt is aan de voorkant van het huis bruikbaar maken voor stock, oftwel 2 varkentjes. Eigenlijk wel een heel leuk idee! Vooral die Kunekune pigs, de inheemse NZ pig zijn erg leuk. Kune Kune in Maori betekent 'fat and round' en er is zelfs een associatie opgericht omdat ze in 1977 bijna extinct waren hier. Maar voordat die leuke biggetjes de paddock in kunnen moet er wat werk worden verzet.Hier stond dus borst hoogte bracken (die enorm fijne taaie varen waarmee ons hele land bezaaid is), hoog gras en daaronder bleken hopen en hopen hout en dikke boomstronken te liggen. Auto met trailer erbij, tractor en Hans en ik en hard werken. Zaterdag en zondag en Hans nog een deel van de woensdag maar het resultaat is er naar. Niet dat het af is, we gaan morgen weer verder. Dan moeten eerst de hekken in orde worden gemaakt met stroomdraad erop, dus het duurt even voordat die biggetjes hier lol kunnen hebben. Maar ze kunnen dan hier rondlopen en in het hele bos erachter, a true pigs paradise.
Op zaterdag avond was het lang aangekondigde feest voor Marcus, de jongste zoon van Margaret&Doug die 21 werd. Dat is hier een hele happening dus het was leuk om dat een keer mee te maken. De ouders geven of op 18e of 21e verjaardag een enorm feest waar dan zowel al hun vrienden komen als de vrienden van de kinderen. In Nederland hield het bij ons op bij het eindexamen feest want daarna woonde vrijwel niemand meer thuis en waarom zou je dan nog een keer zo'n feest geven? Maar zeker hier in rural Kapiti waar kinderen die niet gaan studeren maar werken weliswaar uit huis gaan maar vaak om de hoek gaan wonen en veelal dezelfde vriendenkring houden is dat dus een ander verhaal. Vrijdagmiddag ging ik al helpen om 20 kg piepers te jassen, want Margaret ging voor de verwachtte 200 mensen zelf koken! Enorme aanpakker is ze. Wel een tikkie gestresst was ze zodat ze 4 dagen vrij nam na het feest om bij te komen. Handig is als je een eigen farm hebt, dat je in ieder geval genoeg vlees hebt om iedereen voor te zetten. Verder hebben zij geweldige leuke vrienden die allemaal meehielpen met koken, feesten en vervolgens opruimen. Ook haar oude Maori tante die hier aan the beach woont in een schuur en nog ieder dag buiten kookt was er om te helpen, enorm lief tandeloos mens van ergens in de 70. Wij gingen met Sue en Em en hebben lekker geswingd.
Tijdens de speeches en het kijken naar al die grote slungels die met hun moeder staan te swingen hakt het er voor Hans en mij weer even in dat wij dat allemaal missen. Daar was ik me al jaren geleden op aan het verheugen; grote zonen met vriendinnen en vrienden en veel lol.
En dan ook nog eens Floris zijn verjaardag morgen, ik herleef zo alsof het gisteren was zijn geboorte en mis hem nog iedere seconde. Zag gisteren even Hugo van Albertine via Skype, groter dan Ap nu. Wow zo had het dus moeten zijn. Ga morgen maar eens een paar fruit bomen kopen en die uit Floris zijn naam op zijn verjaardag planten, nu kijk ik in onze tuin naar de meeuw en brandt daar morgen een kaarsje. Dit is de Rata die al begint te bloeien, 1 September begint hier de Lente en dat is eigenlijk al de afgelopen 2 weken zo. Wat dat betreft duurt die koude periode maar heel kort hier, eigenlijk alleen in July was het gewoon koud als de zon onder was en moest de electrische deken en het vuur aan. De afgelopen week hebben we de kachel al helemaal niet meer aangehad en is het boven zelfs zo warm dat we weer de sunblinds naar beneden hebben en 's avonds in t-shirt hier kunnen rondlopen. Dat wordt koken in de zomer! Maar goed, wel heerlijk de zon gaat ook weer later onder, 6.30 pm zo'n beetje. Hans kan nu na thuiskomst weer buiten dingen doen, helemaal blij! We krijgen binnenkort drie kalfjes die net geboren zijn van Doug, ze worden nu nog gevoed. Helaas niet door moeder want ze worden na 2 dagen al bij moeder weggehaald op een dairy farm draait het immers om de melk. Wel een beetje zielig vind ik maar ja. De mannetjes moet hij kwijt dus die worden verkocht. Wij krijgen dus drie mannetjes en het long term plan is dan om ze dan na 2 jaar in de vriezer te stoppen, zoals iedereen hier doet. Weet nog niet helemaal of het zover gaat komen bij ons, we zullen zien. Het begint hier dus gezellig te worden met kippen, koeien en varkens. De hond blijft voorlopig even van plastic vrees ik maar op zich kan ik daar mee leven. We hebben zoveel plannen om weekends weg te gaan weer volgende zomer en dan kan je al die andere dieren gewoon alleen laten voor drie dagen, maar een hond niet. Net concert van Sting geboekt op Mission Estate vineyard in Hawkes Bay in February, is in twee uur uitverkocht. Vorig jaar zouden we ook gaan maar was Hans ineens onverwacht terug in NL dus we zijn benieuwd. Wine festival is ook rond die tijd en dan WOMAD weer, je zou er bijna moe van worden ;-) Eerst naar Aussie voor een tripje met Philip & Noor die hier begin November aankomen, helemaal fijn.

Dat was 'm weer voor nu, ga even koffie zetten met heerlijke hollandse koek uit Bathmen!
xNienke

19 augustus 2010: Politiek stabiel

Nederland is het 8ste prettigste land om in te wonen. Nieuw Zeeland komt pas op de 13e plaats (na Duitsland en the USA?????). Dit alles volgens het Amerikaanse (explains a lot) blad Newsweek. Tijd om die studie eens aan een diepgaand onderzoek te onderwerpen. er werd gescoord op 5 onderwerpen. Op Educatie (10e resp. 12e), Health (beiden 7e, was 6e om 8e voordat ik vertrok!!!), Quality of life (14e resp. 16e) en Political environment (3e resp. 4e) doen we niet veel voor elkaar onder, maar het verschil zit in de Economische dynamiek (14e resp. 25e). Dat laatste kunnen we natuurlijk wel beamen, het rijk worden lijkt hier niet echt het hoogste doel te zijn, alle bijbehorende ellende die een rijk welvarend land kent hoeft hier niet zo. Doe maar gewoon. Hier gaat erom of de koe wel melk geeft, er nog kogels zijn om op jacht te gaan en het bier in de pub niet te duur is. Men koopt echter wel het verplichte lot in de supermarkt wetende dat ze toch nimmer zullen winnen. Torenhoge bonussen voor frauderende zakenlui zijn hier taboe. Toch is er ook iets raars aan die studie. Nederland politiek stabiel? Wanneer waren de verkiezingen ook al weer? 9 juni? En nog lang geen regering in beeld, laat staan enig spoor van politieke eenheid. En zelfs als er al wat gaat lukken (touwtje-plakband regering) zullen jullie waarschijnlijk over een half jaar weer mogen kiezen. Mmmm, me dunkt dat Nederland daar wel wat lager had mogen scoren!
Hier een rustig weekje. Vrijdag heerlijk bij Guy en Liesbeth gegeten, heerlijke wild boar (zelf geschoten) pate en zaterdag met de praktijk een pot luck dinner (iedereen neemt wat mee) met het obligate gitaar/zang deel. Net voor de stortbuien begonnen nog even de grasmaaimachines geolied en aan het werk gezet. Nog even een hek gezet rond het free-range deel van de kippen (ze willen maar niet snappen dat Nienkes plantjes in the no-go zone liggen). Het lijkt erop alsof we ze nu eindelijk bij het woonhuis kunnen weghouden. Door de gigantische regenbuien was er daarna buiten weinig meer te doen. Tijd om binnen de productie van de driftwood lampen weer aan te zwengelen. Deze is nog voor vrienden, de volgende gaat op TradeMe, ik hoop er toch wel tussen de 300-500 dollar voor te kunnen vangen.
Tussen de regenbuien natuurlijk af en toe een beetje zon, en met name boven onze property. Dat levert fraaie regenbogen op. Deze overspande ons hele land.
Droef geworden van al het water stelde Nienke voor om woensdag dan maar bij Stefan's te gaan eten. Een restaurant van een Duitse kok. Werd hoog aangeschreven hier en omdat er live music was gingen we het maar eens zelf testen. Geen live music en redelijk eten (kaas plank als toetje is moeilijk te verknallen) werd gelukkig ruimschoots goedgemaakt door een oude bekende van ons: Pegasus bay chardonnay 2007, dezelfde ja! Zag Ajax hier live gelijk spelen (what else) tegen Dinamo Kiev, en verder ook weinig exciting nieuws hier. Of het moet het boeken van het Mission Estate Winery concert voor februari 2011 zijn, een concert van Sting met een symphony orchestra van 50 man sterk. Twee weken ervoor het Hawkes bay wine festival. Hoor ik votes voor de eerste plek???
We sluiten af met een mail die Nienke toegestuurd kreeg van een vriendin:

A Real Man

A real man is a woman's best friend.
He will never stand her up and never let her down.
He will reassure her when she feels insecure and comfort her after a bad day.

He will inspire her to do things she never thought she could do; to live without fear and forget regret.
He will enable her to express her deepest emotions and give in to her most intimate desires.
He will make sure she always feels as though she's the most beautiful woman in the room and will enable her to be the most confident, sexy, seductive, and invincible.


.........No wait... sorry... I'm thinking of wine. It's wine that does all that....... Never mind.

12 augustus 2010: Rugby, vitamine D, beer, wine, snow, friends, strangers, tramping, skiing, traffic jams

Zeer interessante cursus in Christchurch gehad. Praatjes over reizen naar gevaarlijke landen (altijd de 3e of 4e etage in een hotel, dan loop je het minst risico overvallen te worden en het meest om een brand te overleven) en geslachtziektes in NZ deden me de opmerking ontlokken OK, travel and sex is out, what's left. We hebben allemaal een tekort aan vitamine D (thanks to slip, slap, slop and wrap = insmeren en beschermen tegen de zon) en magnesium (door het gebruik van middelen als omeprazol). Begrijp nu eindelijk ook de spirometry wat beter na uitleg in het Engels met een Duits accent. Ondertussen nam Nienke het meer cultureel verantwoorde deel van het lange weekend voor zich met bezoeken aan art galleries, musea en af en toe nog wat tijd voor een winkeltje hier en daar. Ook de presentatie van deze Schotse goochelaar viel in de smaak, alleen de trucks dan. Deze uitstalling is een deel van de wereldberoemde Paua (een lokale delicatesse) collectie van een bejaard echtpaar uit Bluff die werkelijk hun hele huis hadden volhangen. Vanwege de aankomende wedstrijd van de All Blacks tegen de Aussies voor de tri-nation cups begon de stad al aardig vol te lopen met fans, gezelligheid en vrolijke rivaliteit overal.
De verwachtingen waren hoog gespannen, en de sfeer geweldig. De Kiwi's konden en passant ook nog de Bledisloe Cup konden winnen. Je koopt hier gewoon een grote lelijke beker, doneert die aan de rugby union en ze hebben weer een reden om elkaar te treffen.
Wij belandden 's avonds in een leuke kroeg met twee enthousiaste gitaristen die ons op verzoek voorzagen van Neil Young, Eagles, etc. Hoewel weinig diepgaand hadden we een leuke avond met niet geheel nuchtere Aussies en Kiwi's. Hier Nienke met 'nieuwe vrienden' Jodie en Mark uit Taranaki, d.w.z. als ze nog weten wie wij zijn wanneer Marc Nienke's nummer in zijn telefoon vindt. Zaterdag in Mac's brewery de wedstrijd bekeken zoals Kiwi's dat doen, met black beer, burger and fries. Sfeer geweldig vanwege de eenvoudige overwinning. De keuze voor deze kroeg was makkelijk, de buren hadden een niet aantrekkelijk bord voor de deur. Later nog in een winebar met weer uitstekende live music Pegasus Bay chardonnay 2007 geproefd, en GJ en Deb, jullie hebben gelijk, helemaal geweldig. Wat aan de prijs maar het is het waard, en is zelfs in Nederland te verkrijgen. Natuurlijk weer leuke spreuken her en der. Nadat het aanbreken van de zondagmiddag het verwijderen van de lucifer houtjes tussen de oogleden rechtvaardigde (officieus einde van de cursus) vertrokken we met Sabien en Ruben naar de bergen om nog twee dagen te skieen. Aangezien we in Christchurch 4 seizoenen voorbij hadden zien komen waren de verwachtingen om daadwerkelijk op de skies te hoppen niet hoog. Sneeuw hongerig sloten we aan in een van de vreemdste files ooit. Toen we na twee uur ongeveer 47 cm waren opgeschoten hielden we het skieen voor die dag toch maar voor gezien en gingen we alsnog voor een fraaie wandeling langs de Rakaia gorge. Later hoorden we dat de 'mazzelaars' in de file nog daadwerkelijk 2 1/2 uur geskied hebben. Intussen genoten wij van wat zonnestraaltjes met een fantastisch uitzicht. Iemand met visie (of juist gebrek daaraan) had in de middle of nowhere een tafel met luie stoelen neergezet midden in een weiland. Een frisse duik in de ijzig koude rivier zat er ondanks de challenges over en weer toch niet in. Overigens sliepen we in een aardig optrekje aan de voet van de alpen. Dit resort is gelegen op een prachtige afgelegen golfbaan. Dinsdag konden we dan eindelijk skieen. Opgestaan nog voor de hazen en magpies om vooral maar vooraan in de file te kunnen staan als die er weer zo zijn. Sleutels ingeleverd en nog even een typisch NZ plaatje geschoten. Opkomende zon tegen de besneeuwde toppen met op de voorgrond het obligate rugby veld. Prachtige rit naar boven en geweldige dikke, verse sneeuw. Sabien poseert hier op de hoogste top met een prachtig uitzicht over de alpen. Hard werken, dat wel in de zachte sneeuw, maar even uitrusten met een hot chocolate op het terrasje gaf snel weer nieuwe energie. Hoewel die morgen aan de andere zijde van de berg een avalanche drie mensen half begraven had wilden een paar idioten het 's middags nog eens wagen (as you do when the slope is closed because of avalanche danger). Mocht iedereen nog even een uur bij zijn auto wachten terwijl naar de mafkezen werd gezocht. Niet gevonden (of jammer, eigen schuld), anyway, na een uur gezellig kletsen met locals mochten we weer op de latten. Net voordat we door de bouncers handmatig verwijderd zouden worden van de slopes vertrokken we richting het vliegveld. De lange dag skieen heeft ook mijn anatomie weer wat op peil gebracht, ik voel spiertjes die ik al heel lang vergeten was. In ieder geval waren we op tijd weg, vandaag waren 1200 skieers in Methven overvallen door sneeuw stormen en ingesloten!
Intussen alweer een dag gewerkt, een van de eerste patienten had een towbar (trekhaak) op een hele vreemde plaats zitten, dacht waarschijnlijk dat hij op die manier zwanger kon worden van een nieuwe felbegeerde 4 wheel drive.
We sluiten af met een spreuk die bij de lokale bouwmarkt op de muur hing. 'If you loan a person twenty dollars and you never see him again it was probably worth the investment'.

4 augustus 2010: House warming

Gewoon een paar korrels in een bakje, wat water en af en toe wat overgebleven noedels of rijst, dit aangevuld met wat gras, mos en wat op een ongelukkig moment passerende insekten en elke dag liggen er weer 4 eieren. Ik vind het nog steeds onglooflijk. En dat ei is nog groter dan hun hoofd, het past zelfs niet eens in onze zorgvuldig gespaarde eierdozen, gewoon te groot. En niks geen sectio of ruggeprik. Zeldzame productie machines. Dit in tegenstelling tot de immer schuwe kalfjes die blijven grazen en slechts dikke flatsen op de wei dumpen. OK, we hoeven geen gras meer te maaien. Zondag de life style animals weer uitbundig bediscussieerd met alle buren die wij voor een house warming hadden uitgenodigd. Goede opkomst, stom genoeg geen foto's gemaakt. Ondanks het feit dat we hadden gezegd dat men niets hoefde mee te nemen (oud Hollandse traditie) kwamen de meesten met de nodige hapjes en drankjes aan (current Kiwi tradition). Omdat we de dag tevoren met Nederlandse vrienden ook al niet door onze Nipponese maaltijd kwamen stond het lunch programma voor de rest van de week weer vast en daar hebben we slechts een paar dagen voor want donderdag vertrekken we naar Christchurch. Ik voor een cursus van 3 dagen en Nienke voor 3 dagen musea, uitslapen, zwemmen, masseren, winkelen, koffie drinken, etc. Zwaar programma. Daarna gaan we nog twee dagen skieen in Methven met Ruben en Sabien, vrienden uit Paraparaumu.
Krijg net een text bericht van mijn collega. Had hem gevraagd of de Kiwi's na de 9-1 nederlaag tegen Australia voor de hockey Champions Trophy weer met beide benen op de grond stond. Heeft Nederland net met 3-1 van New Zealand verloren. Schande natuurlijk, wordt me morgen weer ingepeperd!

Dan nog het bericht dat mijn ouders met volle teugen van een heerlijke geslaagde vakantie in Spanje hebben genoten en dat alles uitstekend gegaan is (zie foto, de mooie dames zijn natuurlijk mijn moeder en twee nicht(j)e(n)(s)). Ik zie ze in oktober weer wanneer ik een weekje naar Nederland terug ga.

Mijn werk begon me een beetje de keel uit te komen. Met name de enorme hoeveelheid papierwerk en m.n. datgene voor Work and Income (zeg maar de Sociale dienst) is een doorn in het oog. Zinloze gesprekken met mensen die toch niets willen en dan een rapport schrijven aan een organisatie die er niets mee doet, pffft. Tijd om het werk dus wat aan te passen. Ga me nu meer bezig houden met chronische zieken en kwaliteits verbetering, om te beginnen met diabetes. Daarnaast ga ik vanaf 1 November 3 dagen werken om de balans te herstellen. Ik liep me gewoon te ergeren. Zit er over te denken om iets als een online huisartsendienst op te zetten. Bestaat hier nog niet. Heb nu via het Nieuwzeeland forum al twee mensen geholpen en het wordt gewaardeerd. Who knows. Daarnaast veel hout hakken en wellicht wat kunst maken? Wie had dat ooit gedacht.
Tot slot nog wat leuke reclames uit Kiwiland voor de broodnodige humor. Gegroet.

30 juli 2010: The Kiwi Myth

Lieve allemaal,

't werd volgens Hans hoog tijd voor een berichtje van mijn kant (lees; er is eigenlijk niks leuks te melden, schrijf jij maar weer eens :-). Nou vooruit dan dat was het ook een beetje maar Hans is me gewoon altijd voor op zijn vrije woensdag. We zitten hier nu midden in de Kiwi winter, July is de koudste maand hier en dat merken we dan ook wel. Alleen 's ochtends en 's avonds als de zon onder is, maar dan merk je dat je in een huis woont zonder centrale verwarming. En een groot huis ook nog eens... De electrische dekens hebben we 's avonds wel even nodig maar dat komt ook omdat we toch nog wel zo ouderwets zijn dat we het onzin vinden om in de slaapkamer the panel heater aan te doen en aan te houden 's nachts. Da's voor watjes. Nu met die deken even aan zijn tenminste alleen semi-watjes.

Als ik dan 's ochtends met mijn stramme winterlijf (meelezende familie herkent dit) na een warme douche naar buiten loop terwijl de ochtend zon net goed begint te schijnen en de vorst (-1 hoor) weg aan het dooien is om vogelvoer neer te leggen en kippe-eitjes te rapen is de winter zo weer vergeten. Dan geniet ik van de mooie bergen en zee in de zon, van de vogelgeluiden terwijl ik de was op hang en van de koetjes die blij zijn om me te zien want dan krijgen ze hooi! Moet trouwens helaas wel melden dat het zieke kalfje door Hans gefotografeerd 2 weken geleden het niet overleefd heeft. Kennelijk wilde ze wel weer even en begon weer te eten maar 2 dagen later vond Doug haar 's ochtends alsnog niet meer levend in de shed. Ik voel me daar wel schuldig over want ik denk dat we het eerder hadden kunnen zien maar volgens Doug hoort dat er gewoon bij (if you have live stock, you've got dead stock as well). We verwennen de drie overgebleven kalfjes nu, dat begrijp je.

We leven een beetje winters tempo op dit moment, zijn actief in de weekends met afspraken en dingen doen rondom het huis. Op zich niet erg maar wat meer leven in de brouwerij zou wel mogen van mij maar dat valt gewoon niet mee als je maar met z'n tweetjes bent. Dus we hobbelen gewoon lekker door met dit weekend weer vrienden te logeren en op zondag nibbles and drinks voor de Sims Road residents. Tot nu toe 6 replies van de 12 uitnodigingen dus het loopt geen storm. Komt deels zeker doordat lang niet alle huizen op Sims Rd permanent bewoond zijn en aangezien wij die mensen niet kennen was toch die enveloppe in de bus of aan het hek met een punaise de enige manier om ze uit te nodigen. Maar goed, alle permanente mensen zullen er wel bij zijn. Dan vier dagen werken en donderdagavond naar Christchurch waar ik lekker helemaal niets ga doen dan een beetje rondslenteren en Hans een cursus gaat volgen. Gevolgd door twee dagen skieen met Ruben en Sabien, heb er veel zin in.
Mijn werk gaat lekker op dit moment ook al dienen zich af en toe problemen waar ik niet helemaal op gerekend had. Zoals gisteren een telefoon gesprek met een senior associate van Chapman Trip, 1 van de grote law firms hier in NZ. Zij had veel kritiek op een Memorandum of Understanding dat door Council en 2 vuilnis collectors getekend is en ook getekend zou worden door nr 3 die zij vertegenwoordigd. Duidelijk is dat ze dat niet gaan doen vanwege de risico's vervolgd te worden door de commerce commission omdat het riekt naar een prijs afspraak......oeps. Na het gesprek denk ik dat ze volkomen gelijk heeft dus dit is nu iets wat ik volgend week moet zien op te lossen. Ik heb niet veel meer gedaan dan het ding 'afgestoft' en laten tekenen want het lag al 2 jaar op de plank en heb dan zo'n team leader die roept 'legal advisors' kosten alleen maar geld en deze draft hebben zij gemaakt dus het zal wel goed zijn. Nou ken ik toevallig die advisor ook die het opgesteld heeft en dat is gewoon een druiloor dus ik had toch beter moeten weten. Nou ja, nog maar even op een plannetje broeden om ook die andere twee mee te krijgen. Ben ik potdomme toch weer juridisch bezig, er is geen ontkomen aan. Dit is wel even grappig; vorig weekend gingen we even trailer van Tim lenen en naar Otaki om gravel te halen om de drive wat op te kalafateren want dat was hard nodig na al dat bouwverkeer, kuilen en slippery. Komen we bij de opslag zien we dit bordje en zeggen tegen elkaar jee wat is dat duur zeg; 1 emmer voor $25 belachelijk! Maar ja, we moeten wat dus hoeveel cash hebben we bij ons?! '1 bucket?' vraagt de opzichter en klimt vervolgens in een medium size digger, vult de laadbak en dumpt die in trailer. That's $25 folks, thanks. Oef en haha een bucket is dus 1 hele trailer vol! Stupid Dutchies, city folk........
Zagen daarna by de bouwmarkt waar we nog langs moesten nog weer een nieuwe Kiwi phrase op het blackboard; 'If you loan someone $20 and you never see them again, it probably was a good investment'. True as.
Maar goed, na 1 load op zaterdag, 1 op zondag en vervolgens 8! ladingen door Hans op woensdag, ziet the drive er weer pico bello uit. Die man dacht natuurlijk meewarig cheap scraper dat -ie mij niet een lading laat bezorgen maar dan zou Hans met een kruiwagentje de hele drive over hebben gemoeten terwijl de grave nu zo uut 't bakkie op de goeie plek gegooid kon worden. En da's wel wat waard met een drive van 800 meter.

De titel van dit bericht komt van een boek dat ik gisteren heb gekocht. Een journalist and radio host is op onderzoek uitgegaan om uit te vinden 'Whatever happened to the number 8 wire, eighty million sheep, a good keen man, the pavlova and rugby, (horse)racing and beer? Grappig om te lezen want het is inderdaad zo dat de meeste Kiwi's zichzelf zien zoals omschreven in dit soort one-liners: You're a real Kiwi when 'the difference between summer and winter school uniform is a jumper', 'you don't care who sees you in your slippers'(=pantoffels), when 'you can't wait to get home from weddings and funerals so you can put on your track pants'. Hij kijkt naar wat er nog van waar is en komt tot de conclusie dat rugby, racing and beer nowadays rugby, lotto and sauvignon blanc is. Wat niet veranderd is dus is dat Kiwi's drinkers zijn en van gokken houden. Het eerste hoofdstuk 'Kiwi's don't complain' was meteen heel herkenbaar. Hij ergert zich zelf er ook aan and concludeert It's time for Kiwi's to rant, please don't mutter under your breath that you meal tastes like cardboard and then smile at the waiter as if you were posing for a family portret'. Ik heb laatst een 2-daagse project managent training moeten volgen met een hele groep collega's. Aardige vent maar trainen was gewoon niet z'n sterkste punt daar was iedereen het over eens, veel geklaag in de pauze's. Maar toen ik aan het einde even snel door het stapeltje feed back forms bladerde, kreeg hij alleen maar tienen behalve van mij. En dus gaat -ie vrolijk door met het trainen van nog meer council mensen. Hij stuurde me de week erna een mail om te bedanken voor de feed back trouwens, en ging er wat mee doen.

Als afsluiter, hier een van de songs van de cd bij het boek, over the ultimate dream van real Kiwi parents; I want to have an All Black. Onder Justin Brown New Zealand kun je op you tube nog meer songs vinden over NZ Myths.

cheers, x Nienke

21 Juni 2010: We hebben een hond!!!

Vrijdagen zijn meestal niet zo erg, maar een paar uur en het is weekend. Mijn eerste patient was een schizofreen met religieuze wanen. Zijn diabetes was helemaal ontregeld. Lastig praten met zo iemand die mij en passant ook nog voor atheist uit maakte. Hij hoefde van god geen medicijnen meer in te nemen dus, en met een grijns op zijn smoel keek hij me aan en zei: so what are you going to do about that? Well, I'm gonna call the mental health team. Daar had hij niet op gerekend en luid protesterend dat hij dan wel zijn medicijnen zou innemen vertrok hij. De volgende patient begon al in de wachtkamer te huilen, pffft. Nr. 3 kwam gelukkig niet opdagen, kon ik even bijkomen voor de vierde, een dame van een collega die niet van opereren houdt en mij had gevraagd een gezwelletje weg te halen. Oh, eh, and John said you wouldn't mind removing this thing of my face too. Tuurlijk, tijd zat! Gelukkig had Nienke het goede plan om aan het eind van de middag wat wijn en voedsel in te pakken en bij vrienden binnen te vallen. Het werd een hele late avond met ... karaoke. Had het tot dan toe altijd weten te vermijden, maar nu zat er helaas niets anders op. Gelukkig smaakte de wijn en bleken er nogal wat goeie nummers op te staan (Animals, Creedence, Eagles, Deep Purple, etc.). Omdat de gastheer na de heerlijke chardonnay ook nog glaasjes slibowitch begon te serveren viel de nog resterende schroom van me af. Daarmee ging niet alleen de kwaliteit van het zingen naar beneden, maar het kritisch vermogen duikelt rechtevenredig mee, zodat iedereen volop bleef genieten.
Zaterdag eerst wat geshopt; nieuwe lees lamp, vijzel (voor de echte Indonesische rijsttafel), wijn en ............ de hond, een Hollandse herder genaamd Wodan. Daarna op naar het internationaal filmfestival in Wellington waar we drie films (I wish I knew, een Chinese film over Shang Hai, the Rattling, een Kiwi film over een jongetje die uit verveling inbreekt en een leuk gesprek heeft met de eigenaar die thuis blijkt te zijn, en de Myth of the American sleepover, pubers vlak voor ze naar high school gaan) hebben gezien. Duurt nog 2 weken dus wellicht gaan we dit weekend weer. De dag afgesloten met een visje in de sports bar, waar we de tweede helft van the All Blacks - South Africa (31-17) nog hebben mee gepakt. Op de terugweg reed ik alweer in mijn 5e fuik hier (in Nederland ooit éénmaal mogen blazen), prima hoor. Zondag sloten we het culturele weekend af met een strijkkwartet in de memorial hall in Paekakariki. Die Memorial hall staat op het strand. Het was een heerlijk weertje, zacht briesje en volop zon. Een onwerkelijk sfeertje met mulled wine (Glügwein) en warme pies in het voortuitzicht (heerlijk luchtje tijdens het concert) en golven op de achtergrond. Het Aroha string quartet speelde werken van Mozart, Gillian Whitehead (die het werk in Paekakariki schreef en van Nienke wel thuis had mogen blijven, had wel wat weg van Messiaen) en Dvořák. Voor het laatste deel kwam contrabassist Hiroshi Ikematsu ook nog even langs. Zeer aangenaam. En dan te bedenken dat Paekakeriki slechts een paar honderd inwoners heeft. Voldaan weer naar huis om onze hond Wodan niet te lang alleen te laten. Wodan is een lieve hond, buitengewoon waaks (de postbode was blij dat we de ketting hadden omgedaan). Net als de meeste andere honden erg dol op autorijden. En als farm dog erg vriendelijk voor de kippen. Slechts in twee dagen is hij al een getrainde jacht hond. Slechts een dingetje is niet helemaal normaal aan Wodan, hij plast erg vreemd!

Al met al een prima compromis voor ons beiden!

We sluiten af met weer eens een leuke bumper sticker, speciaal voor onze vrienden uit Welly (helaas geen foto deze keer); Vegetarian, old Indian word for 'lousy hunter'.

15 juli 2010: Ashamed

De vlaggetjes hebben niet geholpen. Voor de derde keer een tweede plek. In wielerkringen spreekt men al van het Joop Zoetemelk syndroom. Onze kippen zijn wat van slag, geen dagelijks ei even. Het Nederlands elftal kreeg de kans om reclame te maken voor het merk Nederland en voetbal in het algemeen. Verder dan een smerige schoppartij, m.n. van Hollandse zijde, en een volstrekt kansloze taktiek (alles zinloos wegtrapen en als ze al een kans op een aanval hadden, vlug halfzacht terug op de keeper) kwam het niet. De KNVB dient de rest van de wereld en de Nederlandse fans hun excuses aan te bieden en van Marwijk op staande voet te ontslaan. Als trainer hoor je zoiets te kunnen beïnvloeden. En dan ook nog het lef hebben de scheidsrechter te beschuldigen. Gelukkig had iedereen een excuus nodig om eens lekker uit hun bol te gaan en dronken te worden (bovendien was het feest al georganiseerd) en dus kreeg Geel (de nieuwe nationale kleur) een grachten tocht. Het enige team dat deze WK niet verloor (!!!) krijgt volgende week in Wellington een street parade, voor de oefen wedstrijd van de Phoenix tegen the Boca Juniors uit Argentinie. Verder is iedereen hier alweer bezig met de All Blacks tegen de Springboks voor de tri-nations cup a.s. zaterdag. Opwinding alom. Maar ja, dan kom je thuis en dan zie je dit aan de ene zijde, en dat aan de andere zijde (dat bultje is de vulkaan Taranaki, 200 km bij ons vandaan) en de rust keert terug. Bijna net zo rustig als de politiek in Nederland. Begrijp dat jullie nog steeds geen kabinet hebben. Gezien het feit dat een demissionair kabinet geen megalomane plannen kan uitvoeren wellicht wel zo goedkoop, even houden zo. Waarom niet die Duitse octopus als PM (is er niet nog een Nederlands prinsesje dat uitgehuwelijkt moet worden), en er waren nog een aantal dieren met voorspellende gaven over de wereldbol. Niet allemaal even accuraat, maar een stuk amusanter dan Balkenende. De gemiddelde mens hecht meer waarde aan die dieren dan aan politici. Ze zijn niet corrupt, kosten niet veel en schijnen veel minder last van plotseling geheugen verlies te hebben. Hoewel het hier behoorlijk fris kan zijn in de morgen en nacht genieten we volop gedurende de dag wanneer het echt lekker is. Een patient van me zei laatst toen ik hem vroeg wat voor werk hij deed 'I've got a life sentence block'. Zo voelt het voor ons nog niet. Ik ben een hoop troep uit het bos aan het verwijderen om een oud pad over het land weer bloot te leggen. Op deze manier verzamelen we ook een boel hout voor een lekker groot kampvuur en de haard. Heb zodoende vandaag ook nog wat geleerd. Waarschijnlijk reeds bekend onder motorrijders en middeleeuwse ridders: al krijg je nog zoveel stof in je mond, met het vizier van je helm naar beneden is het niet verstandig te spugen! Gisteren heb ik de alternatieve grasmaaier erbij gehaald. Je pakt een paar vinyl linten met metaal draad erin, bevestigd die aan geisoleerde handvaten, hangt het lint op wat pigtails (metalen staf met een lus) en haakt de handvaten aan het schrikdraad rond de weilanden. Het is dan zaak voor zowel de kalfjes als mijzelf om die draad niet meer aan te raken! De kalfjes kunnen zo de wei uit en zich te goed doen aan gras dat nog wel enige lengte heeft. Jammer dat deze grasmaaiers het niet na konden laten om enige bolussen op de driveway te leggen.

Tot slot iets om iedereen weer vrolijk te maken:

Dit is een project van 'Playing for change', a multimedia movement created to inspire, connect, and bring peace to the world through music

9 juli 2010: Leed vermaak

Zag vanmiddag een jonge Duitser. Ik had, geheel toevallig, een oranje trui aan met mijn oranje stethoscoop om de nek. Een beetje besmuikt feliciteerde hij me. Erg aardig. Kon het toch niet laten om, toen hij op mijn vraag wat hem mankeerde zei dat hij erg keelpijn had, te reageren met; 'that must be serious, it can't be from cheering!'

8 juli 2010: Yes!!!!!!!!!

Onze bouwer doet mee aan een wedstrijd voor de beste renovatie van Nieuw Zeeland. Een prestigieuze prijs hier in NZ. De judges kwamen afgelopen zondag en wij (!?!) mochten het huis presentatie klaar maken. Nienke is hier bezig de glaspartij van het trappenhuis schoon te maken. De judges waren wel te spreken over ons paleisje en leken m.n. de inrichting (Europees) erg te waarderen. Pas in augustus zullen we het weten. Ook mijn lamp viel in de smaak en ik ben derhalve aan een serie begonnen. Kan naar Nederland worden verscheept als IKEA pakket (met idem onleesbare bruksanvisning). Omdat zaken hier zelden efficiënt verlopen komt de fotograaf a.s. vrijdag. U begrijpt het, schoonmaak, de tweede ronde!

Wij zijn halverwege de winter en de ondergaande zon wordt elke avond weer mooier. Omdat de zon heel laag opkomt is ook de vroege morgen fraai. Zie hier Kapiti island op een moment dat we nog lekker in ons warme bedje hadden moeten liggen. Maar ja, die WK! Gelukkig zijn de nacht wedstrijden afgelopen en begint alles nu om 6.30 uur. Het Nederlands elftal speelt zeker niet flamboyant, maar wie mag er klagen na 6 overwinningen, o.a. tegen Brazilie. Hier geen gekke oranje uitgedoste mensen massa's op straat. Men is alweer bezig met de eerste wedstrijd voor de tri-nations cup a.s. vrijdag tegen Zuid Afrika. Gelukkig helpt de natuur on een handje door 's avonds de lucht oranje te kleuren. En terecht. Krijgen we toch nog een beetje een grachtengordel gevoel. Na de onnodig spannende halve finale tegen Urugoodbye weer een dag vol klusjes. Terwijl ik het ontbijtje sta op te ruimen (een vriend kwam voetbal kijken, met bacon and eggs op croissantjes) zag ik een twintig tal kwartels de oprijlaan schoon pikken. Ingehuurd door de bouwer? Eerst een lekkende waterpijp repareren. Inmiddels hielp de een half jaar geleden aangebrachte duck-tape niet meer en sloeg de waterpomp om de haverklap aan. Degene die hem aangelegd had had dat deels boven het gras gedaan. Wachten op lekkage natuurlijk en dus heb ik hem na reparatie maar ingegraven.

Het leven van een kalfje is weinig spectaculair en dus ben je al snel nieuwsgierig als er in de buurt iemand staat te graven met een lekker muziekje op.

Pas na een half uurtje viel het me op dat het er maar drie waren. De vierde vond ik onder een paar bomen terug.

Nog wel in leven, maar verre van florissant. Gek hoe je als huisarts dan toch met je mond vol tanden staat. Zonder anamnese is het diagnose stellen in veel gevallen (hoewel bij sommige mensen een vluchtige blik al genoeg is) erg lastig en ik had dan ook geen idee wat er aan de hand was. Vriend en boer Doug kwam er bij staan en zei meteen; 'wurms' (een regelrechte klap in het gezicht van al die jaren aan de universiteiten in Nederland en Belgie). Hoewel ik het beestje weinig kans meer gaf was Doug niet onder de indruk. "Een pilletje en wat warm stro en nr. 35 is zo weer de oude." Kan je zeggen dat zo'n kalfje nog heel wat kilo's weegt. Met zijn tweeën hebben we haar in de truck/ambulance getild en op wat hooi gelegd. Nou, deze doktor neemt zijn petje af voor de boer!

Mooi, vanmorgen kwam ook mijn laatste voorspelling uit. De Duitsers verloren van Spanje. Stiekem een paar extra rondjes rotonde gereden. Zo krijgen wij de kans wraak te nemen voor 1983 toen Spanje op doelsaldo ervoor zorgde dat Nederland niet naar de EK ging. In hun laatste wedstrijd wonnen ze met 12-1 van Malta!?!?!? De stank van omkoperij hangt nog steeds boven het stadion.

Leg net de telefoon neer, een vriend die zaterdag komt eten komt nog langs de Dutch shop. Boodschappenlijstje; een kilo drop, een kilo belegen kaas, halve kilo Old Amsterdam en een emmer Wijko sateh saus! Klaar voor de wedstrijd. Nou onze kippen morgen nog het Wilhelmus leren tokken.

Voor wie de kiwi's zijn???

Cheering for the Germans? Nein!!