Zeer interessante cursus in Christchurch gehad. Praatjes over reizen naar gevaarlijke landen (altijd de 3e of 4e etage in een hotel, dan loop je het minst risico overvallen te worden en het meest om een brand te overleven) en geslachtziektes in NZ deden me de opmerking ontlokken OK, travel and sex is out, what's left. We hebben allemaal een tekort aan vitamine D (thanks to slip, slap, slop and wrap = insmeren en beschermen tegen de zon) en magnesium (door het gebruik van middelen als omeprazol). Begrijp nu eindelijk ook de spirometry wat beter na uitleg in het Engels met een Duits accent.
Ondertussen nam Nienke het meer cultureel verantwoorde deel van het lange weekend voor zich met bezoeken aan art galleries, musea en af en toe nog wat tijd voor een winkeltje hier en daar. Ook de presentatie van deze Schotse goochelaar viel in de smaak, alleen de trucks dan. Deze uitstalling is een deel van de wereldberoemde Paua (een lokale delicatesse) collectie van een bejaard echtpaar uit Bluff die werkelijk hun hele huis hadden volhangen.
Vanwege de aankomende wedstrijd van de All Blacks tegen de Aussies voor de tri-nation cups begon de stad al aardig vol te lopen met fans, gezelligheid en vrolijke rivaliteit overal.
De verwachtingen waren hoog gespannen, en de sfeer geweldig. De Kiwi's konden en passant ook nog de
Bledisloe Cup konden winnen. Je koopt hier gewoon een grote lelijke beker, doneert die aan de rugby union en ze hebben weer een reden om elkaar te treffen.
Wij belandden 's avonds in een leuke kroeg met twee enthousiaste gitaristen die ons op verzoek voorzagen van Neil Young, Eagles, etc. Hoewel weinig diepgaand hadden we een leuke avond met niet geheel nuchtere Aussies en Kiwi's. Hier Nienke met 'nieuwe vrienden' Jodie en Mark uit Taranaki, d.w.z. als ze nog weten wie wij zijn wanneer Marc Nienke's nummer in zijn telefoon vindt.
Zaterdag in Mac's brewery de wedstrijd bekeken zoals Kiwi's dat doen, met black beer, burger and fries. Sfeer geweldig vanwege de eenvoudige overwinning. De keuze voor deze kroeg was makkelijk, de buren hadden een niet aantrekkelijk bord voor de deur.
Later nog in een winebar met weer uitstekende live music Pegasus Bay chardonnay 2007 geproefd, en GJ en Deb, jullie hebben gelijk, helemaal geweldig. Wat aan de prijs maar het is het waard, en is zelfs in Nederland
te verkrijgen. Natuurlijk weer leuke spreuken her en der.
Nadat het aanbreken van de zondagmiddag het verwijderen van de lucifer houtjes tussen de oogleden rechtvaardigde (officieus einde van de cursus) vertrokken we met Sabien en Ruben naar de bergen om nog twee dagen te skieen. Aangezien we in Christchurch 4 seizoenen voorbij hadden zien komen waren de verwachtingen om daadwerkelijk op de skies te hoppen niet hoog. Sneeuw hongerig sloten we aan in een van de vreemdste files ooit.
Toen we na twee uur ongeveer 47 cm waren opgeschoten hielden we het skieen voor die dag toch maar voor gezien en gingen we alsnog voor een fraaie wandeling langs de Rakaia gorge. Later hoorden we dat de 'mazzelaars' in de file nog daadwerkelijk 2 1/2 uur geskied hebben.
Intussen genoten wij van wat zonnestraaltjes met een fantastisch uitzicht. Iemand met visie (of juist gebrek daaraan) had in de middle of nowhere een tafel met luie stoelen neergezet midden in een weiland.
Een frisse duik in de ijzig koude rivier zat er ondanks de challenges over en weer toch niet in.
Overigens sliepen we in een aardig optrekje aan de voet van de alpen.
Dit resort is gelegen op een prachtige afgelegen golfbaan. Dinsdag konden we dan eindelijk skieen. Opgestaan nog voor de hazen en magpies om vooral maar vooraan in de file te kunnen staan als die er weer zo zijn. Sleutels ingeleverd en nog even een typisch NZ plaatje geschoten.
Opkomende zon tegen de besneeuwde toppen met op de voorgrond het obligate rugby veld. Prachtige rit naar boven en geweldige dikke, verse sneeuw. Sabien poseert hier op de hoogste top met een prachtig uitzicht over de alpen.
Hard werken, dat wel in de zachte sneeuw, maar even uitrusten met een hot chocolate op het terrasje gaf snel weer nieuwe energie.
Hoewel die morgen aan de andere zijde van de berg een
avalanche drie mensen half begraven had wilden een paar idioten het 's middags nog eens wagen (as you do when the slope is closed because of avalanche danger). Mocht iedereen nog even een uur bij zijn auto wachten terwijl naar de mafkezen werd gezocht. Niet gevonden (of jammer, eigen schuld), anyway, na een uur gezellig kletsen met locals mochten we weer op de latten. Net voordat we door de bouncers handmatig verwijderd zouden worden van de slopes vertrokken we richting het vliegveld. De lange dag skieen heeft ook mijn anatomie weer wat op peil gebracht, ik voel spiertjes die ik al heel lang vergeten was. In ieder geval waren we op tijd weg, vandaag waren 1200 skieers in Methven overvallen door
sneeuw stormen en ingesloten!
Intussen alweer een dag gewerkt, een van de eerste patienten had een towbar (trekhaak) op een hele vreemde plaats zitten, dacht waarschijnlijk dat hij op die manier zwanger kon worden van een nieuwe felbegeerde 4 wheel drive.
We sluiten af met een spreuk die bij de lokale bouwmarkt op de muur hing. 'If you loan a person twenty dollars and you never see him again it was probably worth the investment'.
De tank is weer gevuld zullen we maar zeggen. Wel vervelend want dan kan je niet in de tuin werken. Een dag later was het weer heerlijk en had Nienke zittend op het dek met een kop koffie een interessante discussie met broer konijn. Geadviseerd de rest van de familie niet mee te brengen want we zitten niet te wachten op een mini uitvoering van de slag bij Verdun. 
Het weekend was uiterst efficient. Donderdag avond bij Landa en Rutger gegeten en gelogeerd en op vrijdag naar vrienden in Tauranga vertrokken. Bij het inchecken werd gemeld dat het vliegtuig een kwartier vertraging had. We hadden net de laatste slok flat white op toen: 'last call for the passengers to Tauranga, please go urgently to the terminal'. Belachelijk, het vliegtuig vertrok uiteindelijk 5 minuten eerder dan gepland. Oh ja, als je in een propeller vliegtuig zit is rij 2 t/m 10 niet aan te raden. Wat zeg je????? Met onze vrienden daar (om veiligheidsredenen kunnen we de namen niet geven) gaat het goed. Was ook erg gezellig. Voetbalspel in elkaar gezet en een huis uit hun hoofd gepraat. Heb Wouter Jan (fictieve naam) na de nederlagen met golf en het voetbalspel met squash maar laten winnen, anders komt zo'n jongen de week natuurlijk niet meer door. De maan lachte even mee 's avonds. 
Omdat we halverwege de dag al weer in Welly landden zijn we nog even bij Guy en Liesbeth binnengevallen. Daar een heel vreemd tafereel. De twee woeste pigdogs (Sam and Pepper) kwamen vrolijk op onze auto afrennen, gevolgd door een zeer jong geitje! 
De geit (waterlilly genaamd) was door Guy gevonden op een randje in de beek. Was erin gevallen en stond op het punt te verzuipen. Normaliter heeft zo'n geitje bij Guy, Sam en Pepper een seconde of 3 om een schietgebedje te preuvelen, maar niet deze keer. De hele familie was wat van slag en het geitje werd als een verloren dochter in de familie opgenomen. 
Nooit gedacht Guy nog eens een geit de fles te zien geven. Natuurlijk moest Nienke toen ook nog even. 
Waar de diarrhee vandaan kwam vroegen ze aan de dokter? Na collegiaal overleg met dr. Google bleek baby oplosmelk toch niet erg geschikt te zijn voor jonge geitjes. Het advies is om toch maar een moeder te vangen. Moet toch niet moeilijk zijn met zulke ogen! 
We maken ons wederom op voor een storm. De weather warnings vliegen momenteel af en aan. Lossen planken en daken zijn een gevaar. Hail, gusty wind gales, rain, rain and even more rain and waves of 5-7 m high are expected. Een storm met de omvang van Australie! Zou vandaag al beginnen (niets gemerkt dus), maar toch slecht nieuws voor onze new arrivals. 
Kwam net thuis en daar stonden nr. 5, 6 en 7, onze eerste eigen kalfjes. Ongeveer 2 maand oud. Ze zijn uiteindelijk (na zich flink vol gevroten te hebben) bedoeld voor de vriezer. Geheel in de lijn van de kippen zal ik ze noemen naar ons koningshuis. Moet nog even de karakters bekijken, maar een stond alleen maar te plassen, dus dat zal degene met interesse in waterwerken wel zijn: Willem Alexander. Blijven nog over Bernard (voor de deugniet) en Claus (die wat stijfjes op de achtergrond blijft staan). 
Helaas raak ik steeds meer door mijn brilletjes heen. Diverse brillen hebben nog slechts een glas, anderhalve poot of zijn als bril niet eens meer herkenbaar. Hoog tijd voor een bezoek aan de HEMA dus. Heb nog wel bij de Warehouse gekeken maar die hebben toch een andere inkoper in China dan de HEMA. Wel de laatste items voor onze earthquake rescue box(en) aangeschaft. Na Christchurch is het hele land eindelijk verstandig geworden. De batterijen, zaklampen, stofmaskers, waterflessen en blikvoer zijn bijna niet aan te slepen. Wij hebben inmiddels 3 boxen, ook nog een met warme kleding, slaapzakken, borden, bestke, blikopener (gaan we voor veel geld verhuren) e.d. en natuurlijk ook nog een met flessen wijn, zakjes drop, muesli repen en andere essentialia. Zeker wij (rural as we are) moeten er op rekenen zo'n vier dagen van de bewoonde wereld afgesloten te zijn. Daarom om warm te blijven een hot tub aangeschaft, die verwarmd wordt met een houtvuur (zelf na een aardbeving is het hout nog aanwezig). Die gaan we echter al wel eerder gebruiken. 
De tub (4-6 personen) is besteld, maar ik moet er nog wel een dek omheen bouwen. Staat op een lijst met vele klussen. Net de uitnodiging voor oudjaar de deur uitgedaan. 4 dagen achter elkaar vrij en dus 4 dagen BBQ. Oh ja, er moet nog een buiten douche komen bij de 'camping'. Als iemand nog wil komen klussen ....
Bij ons is de schade beperkt gebleven tot een paar forse takken die van de bomen waren gevallen. Wij maken ons nu op voor een weekendje Tauranga, gaan Wouter Jan en Bianca bezoeken. Heb gisteren een hele berg kindling (aanmaak hout) gehakt zodat de house sitter vuur kan maken als ze wil. Na een aanvaring met de laatste patient was ik wel even aan hakken toe. Die man was een nieuwe patient en het beviel hem blijkbaar niet dat ik een serie vragen stelde. Hij zei 'you should read my file mate'. Nou ben ik zo'n beetje de enige in Nieuw Zeeland die dat daadwerkelijk doet dus dat was een beetje tegen het zere been en toen hij het nodig vond om dat nog eens te zeggen heb ik een eind aan de conversatie gemaakt en hem eruit gegooid. De stapel hout en bijl waren daarna zeer welkom. Patienten zijn rare lui soms. Gisteren had ik er eerst een die een pot ontlasting op mijn bureau zette en daarna nog een die zijn boven en ondergebit op mijn bureau dumpte. 'Sorry sir, but this is not your bedsite drawer!' Mijn kamer ruikt weer heerlijk naar alcohol.
Woensdag kwamen Kiwi vrienden eten. Na een hele dag hard werken in ons bos met de ketting zaag (we zijn met onze vuurtjes inmiddels verantwoordelijk voor een halve graad opwarming van de aarde) toog ik rond een uur of 5 de keuken in om te beginnen aan de beloofde Hollandse nasi met zelf gemaakte kroepoek en sateh saus, begeleid door zilveruitjes, spiegelei en Grolsch bier. Smullen. 
Komt Nienke binnen; "Tja, je neemt je telefoon niet aan en je leest de e-mail niet, ze zijn ziek en komen niet". Daar sta je dan met een weeshuis aan nasi en ik had de vriezer net ook al flink gevuld. Nog een paar anderen gebeld, maar helaas. Even afgekoeld aan het strand en kwamen daar de buurman nog tegen. Zijn vrouw was helaas ook al aan het koken. 
De rest van de week dus nasi, hoewel we gisteren nog heerlijk bij vrienden in Paraparumu aten. Ergens in Aotearoa miste een schaap nu 4 heerlijke lamb shanks!
Life wasn't that kind, but you're still fifteen in our mind.
Vooral die Kunekune pigs, de inheemse NZ pig zijn erg leuk. Kune Kune in Maori betekent 'fat and round' en er is zelfs een associatie opgericht omdat ze in 1977 bijna extinct waren hier. 
Maar voordat die leuke biggetjes de paddock in kunnen moet er wat werk worden verzet.
Hier stond dus borst hoogte bracken (die enorm fijne taaie varen waarmee ons hele land bezaaid is), hoog gras en daaronder bleken hopen en hopen hout en dikke boomstronken te liggen. Auto met trailer erbij, tractor en Hans en ik en hard werken. Zaterdag en zondag en Hans nog een deel van de woensdag maar het resultaat is er naar. 
Niet dat het af is, we gaan morgen weer verder. Dan moeten eerst de hekken in orde worden gemaakt met stroomdraad erop, dus het duurt even voordat die biggetjes hier lol kunnen hebben. Maar ze kunnen dan hier rondlopen en in het hele bos erachter, a true pigs paradise.
Op zaterdag avond was het lang aangekondigde feest voor Marcus, de jongste zoon van Margaret&Doug die 21 werd. Dat is hier een hele happening dus het was leuk om dat een keer mee te maken. De ouders geven of op 18e of 21e verjaardag een enorm feest waar dan zowel al hun vrienden komen als de vrienden van de kinderen. In Nederland hield het bij ons op bij het eindexamen feest want daarna woonde vrijwel niemand meer thuis en waarom zou je dan nog een keer zo'n feest geven? Maar zeker hier in rural Kapiti waar kinderen die niet gaan studeren maar werken weliswaar uit huis gaan maar vaak om de hoek gaan wonen en veelal dezelfde vriendenkring houden is dat dus een ander verhaal. Vrijdagmiddag ging ik al helpen om 20 kg piepers te jassen, want Margaret ging voor de verwachtte 200 mensen zelf koken! Enorme aanpakker is ze. Wel een tikkie gestresst was ze zodat ze 4 dagen vrij nam na het feest om bij te komen. Handig is als je een eigen farm hebt, dat je in ieder geval genoeg vlees hebt om iedereen voor te zetten. Verder hebben zij geweldige leuke vrienden die allemaal meehielpen met koken, feesten en vervolgens opruimen. Ook haar oude Maori tante die hier aan the beach woont in een schuur en nog ieder dag buiten kookt was er om te helpen, enorm lief tandeloos mens van ergens in de 70. Wij gingen met Sue en Em en hebben lekker geswingd.
Dit is de Rata die al begint te bloeien, 1 September begint hier de Lente en dat is eigenlijk al de afgelopen 2 weken zo. Wat dat betreft duurt die koude periode maar heel kort hier, eigenlijk alleen in July was het gewoon koud als de zon onder was en moest de electrische deken en het vuur aan. De afgelopen week hebben we de kachel al helemaal niet meer aangehad en is het boven zelfs zo warm dat we weer de sunblinds naar beneden hebben en 's avonds in t-shirt hier kunnen rondlopen. Dat wordt koken in de zomer! Maar goed, wel heerlijk de zon gaat ook weer later onder, 6.30 pm zo'n beetje. Hans kan nu na thuiskomst weer buiten dingen doen, helemaal blij! We krijgen binnenkort drie kalfjes die net geboren zijn van Doug, ze worden nu nog gevoed. Helaas niet door moeder want ze worden na 2 dagen al bij moeder weggehaald op een dairy farm draait het immers om de melk. Wel een beetje zielig vind ik maar ja. De mannetjes moet hij kwijt dus die worden verkocht. Wij krijgen dus drie mannetjes en het long term plan is dan om ze dan na 2 jaar in de vriezer te stoppen, zoals iedereen hier doet. Weet nog niet helemaal of het zover gaat komen bij ons, we zullen zien. Het begint hier dus gezellig te worden met kippen, koeien en varkens. De hond blijft voorlopig even van plastic vrees ik maar op zich kan ik daar mee leven. We hebben zoveel plannen om weekends weg te gaan weer volgende zomer en dan kan je al die andere dieren gewoon alleen laten voor drie dagen, maar een hond niet. Net concert van Sting geboekt op Mission Estate vineyard in Hawkes Bay in February, is in twee uur uitverkocht. Vorig jaar zouden we ook gaan maar was Hans ineens onverwacht terug in NL dus we zijn benieuwd. Wine festival is ook rond die tijd en dan WOMAD weer, je zou er bijna moe van worden ;-) Eerst naar Aussie voor een tripje met Philip & Noor die hier begin November aankomen, helemaal fijn.
Droef geworden van al het water stelde Nienke voor om woensdag dan maar bij Stefan's te gaan eten. Een restaurant van een Duitse kok. Werd hoog aangeschreven hier en omdat er live music was gingen we het maar eens zelf testen. Geen live music en redelijk eten (kaas plank als toetje is moeilijk te verknallen) werd gelukkig ruimschoots goedgemaakt door een oude bekende van ons: Pegasus bay chardonnay 2007, dezelfde ja! 
Zag Ajax hier live gelijk spelen (what else) tegen Dinamo Kiev, en verder ook weinig exciting nieuws hier. Of het moet het boeken van het Mission Estate Winery concert voor februari 2011 zijn, een concert van Sting met een symphony orchestra van 50 man sterk. Twee weken ervoor het Hawkes bay wine festival. Hoor ik votes voor de eerste plek???
Mijn werk gaat lekker op dit moment ook al dienen zich af en toe problemen waar ik niet helemaal op gerekend had. Zoals gisteren een telefoon gesprek met een senior associate van Chapman Trip, 1 van de grote law firms hier in NZ. Zij had veel kritiek op een Memorandum of Understanding dat door Council en 2 vuilnis collectors getekend is en ook getekend zou worden door nr 3 die zij vertegenwoordigd. Duidelijk is dat ze dat niet gaan doen vanwege de risico's vervolgd te worden door de commerce commission omdat het riekt naar een prijs afspraak......oeps. Na het gesprek denk ik dat ze volkomen gelijk heeft dus dit is nu iets wat ik volgend week moet zien op te lossen. Ik heb niet veel meer gedaan dan het ding 'afgestoft' en laten tekenen want het lag al 2 jaar op de plank en heb dan zo'n team leader die roept 'legal advisors' kosten alleen maar geld en deze draft hebben zij gemaakt dus het zal wel goed zijn. Nou ken ik toevallig die advisor ook die het opgesteld heeft en dat is gewoon een druiloor dus ik had toch beter moeten weten. Nou ja, nog maar even op een plannetje broeden om ook die andere twee mee te krijgen. Ben ik potdomme toch weer juridisch bezig, er is geen ontkomen aan. 
Dit is wel even grappig; vorig weekend gingen we even trailer van Tim lenen en naar Otaki om gravel te halen om de drive wat op te kalafateren want dat was hard nodig na al dat bouwverkeer, kuilen en slippery. Komen we bij de opslag zien we dit bordje en zeggen tegen elkaar jee wat is dat duur zeg; 1 emmer voor $25 belachelijk! Maar ja, we moeten wat dus hoeveel cash hebben we bij ons?! '1 bucket?' vraagt de opzichter en klimt vervolgens in een medium size digger, vult de laadbak en dumpt die in trailer. That's $25 folks, thanks. Oef en haha een bucket is dus 1 hele trailer vol! Stupid Dutchies, city folk........
Zagen daarna by de bouwmarkt waar we nog langs moesten nog weer een nieuwe Kiwi phrase op het blackboard; 'If you loan someone $20 and you never see them again, it probably was a good investment'. True as.
_+Lucky+shot+bij+Whangaroa.jpg)