Zaterdag eerst wat geshopt; nieuwe lees lamp, vijzel (voor de echte Indonesische rijsttafel), wijn en ............ de hond, een Hollandse herder genaamd Wodan. Daarna op naar het internationaal filmfestival in Wellington waar we drie films (I wish I knew, een Chinese film over Shang Hai, the Rattling, een Kiwi film over een jongetje die uit verveling inbreekt en een leuk gesprek heeft met de eigenaar die thuis blijkt te zijn, en de Myth of the American sleepover, pubers vlak voor ze naar high school gaan) hebben gezien. Duurt nog 2 weken dus wellicht gaan we dit weekend weer. De dag afgesloten met een visje in de sports bar, waar we de tweede helft van the All Blacks - South Africa (31-17) nog hebben mee gepakt. Op de terugweg reed ik alweer in mijn 5e fuik hier (in Nederland ooit éénmaal mogen blazen), prima hoor. Zondag sloten we het culturele weekend af met een strijkkwartet in de memorial hall in Paekakariki. Die Memorial hall staat op het strand. Het was een heerlijk weertje, zacht briesje en volop zon. Een onwerkelijk sfeertje met mulled wine (Glügwein) en warme pies in het voortuitzicht (heerlijk luchtje tijdens het concert) en golven op de achtergrond. Het Aroha string quartet speelde werken van Mozart, Gillian Whitehead (die het werk in Paekakariki schreef en van Nienke wel thuis had mogen blijven, had wel wat weg van Messiaen) en Dvořák.
Voor het laatste deel kwam contrabassist Hiroshi Ikematsu ook nog even langs. Zeer aangenaam. En dan te bedenken dat Paekakeriki slechts een paar honderd inwoners heeft. Voldaan weer naar huis om onze hond Wodan niet te lang alleen te laten. Wodan is een lieve hond, buitengewoon waaks (de postbode was blij dat we de ketting hadden omgedaan). 
Net als de meeste andere honden erg dol op autorijden. 
En als farm dog erg vriendelijk voor de kippen. 
Slechts in twee dagen is hij al een getrainde jacht hond. 
Slechts een dingetje is niet helemaal normaal aan Wodan, hij plast erg vreemd! 
Al met al een prima compromis voor ons beiden!
We sluiten af met weer eens een leuke bumper sticker, speciaal voor onze vrienden uit Welly (helaas geen foto deze keer); Vegetarian, old Indian word for 'lousy hunter'.
De vlaggetjes hebben niet geholpen. Voor de derde keer een tweede plek. In wielerkringen spreekt men al van het Joop Zoetemelk syndroom. Onze kippen zijn wat van slag, geen dagelijks ei even. Het Nederlands elftal kreeg de kans om reclame te maken voor het merk Nederland en voetbal in het algemeen. Verder dan een smerige schoppartij, m.n. van Hollandse zijde, en een volstrekt kansloze taktiek (alles zinloos wegtrapen en als ze al een kans op een aanval hadden, vlug halfzacht terug op de keeper) kwam het niet. De KNVB dient de rest van de wereld en de Nederlandse fans hun excuses aan te bieden en van Marwijk op staande voet te ontslaan. Als trainer hoor je zoiets te kunnen beïnvloeden. En dan ook nog het lef hebben de scheidsrechter te beschuldigen. Gelukkig had iedereen een excuus nodig om eens lekker uit hun bol te gaan en dronken te worden (bovendien was het feest al georganiseerd) en dus kreeg Geel (de nieuwe nationale kleur) een grachten tocht. Het enige team dat deze WK niet verloor (!!!) krijgt volgende week in Wellington een street parade, voor de oefen wedstrijd van de Phoenix tegen the Boca Juniors uit Argentinie. Verder is iedereen hier alweer bezig met de All Blacks tegen de Springboks voor de tri-nations cup a.s. zaterdag. Opwinding alom. 
Maar ja, dan kom je thuis en dan zie je dit aan de ene zijde, 
en dat aan de andere zijde (dat bultje is de vulkaan Taranaki, 200 km bij ons vandaan) en de rust keert terug. Bijna net zo rustig als de politiek in Nederland. Begrijp dat jullie nog steeds geen kabinet hebben. Gezien het feit dat een demissionair kabinet geen megalomane plannen kan uitvoeren wellicht wel zo goedkoop, even houden zo. Waarom niet die Duitse octopus als PM (is er niet nog een Nederlands prinsesje dat uitgehuwelijkt moet worden), en er waren nog een aantal dieren met voorspellende gaven over de wereldbol. Niet allemaal even accuraat, maar een stuk amusanter dan Balkenende. De gemiddelde mens hecht meer waarde aan die dieren dan aan politici. Ze zijn niet corrupt, kosten niet veel en schijnen veel minder last van plotseling geheugen verlies te hebben. 
Hoewel het hier behoorlijk fris kan zijn in de morgen en nacht genieten we volop gedurende de dag wanneer het echt lekker is. Een patient van me zei laatst toen ik hem vroeg wat voor werk hij deed 'I've got a life sentence block'. Zo voelt het voor ons nog niet. Ik ben een hoop troep uit het bos aan het verwijderen om een oud pad over het land weer bloot te leggen. Op deze manier verzamelen we ook een boel hout voor een lekker groot kampvuur en de haard. 
Heb zodoende vandaag ook nog wat geleerd. Waarschijnlijk reeds bekend onder motorrijders en middeleeuwse ridders: al krijg je nog zoveel stof in je mond, met het vizier van je helm naar beneden is het niet verstandig te spugen! 
Gisteren heb ik de alternatieve grasmaaier erbij gehaald. Je pakt een paar vinyl linten met metaal draad erin, bevestigd die aan geisoleerde handvaten, hangt het lint op wat pigtails (metalen staf met een lus) en haakt de handvaten aan het schrikdraad rond de weilanden. Het is dan zaak voor zowel de kalfjes als mijzelf om die draad niet meer aan te raken! De kalfjes kunnen zo de wei uit en zich te goed doen aan gras dat nog wel enige lengte heeft. Jammer dat deze grasmaaiers het niet na konden laten om enige bolussen op de driveway te leggen.
De 
Omdat de 
Gelukkig zijn de nacht wedstrijden afgelopen en begint alles nu om 6.30 uur. Het Nederlands elftal speelt zeker niet flamboyant, maar wie mag er klagen na 6 
Na de onnodig spannende halve finale tegen 
Eerst een lekkende waterpijp repareren. Inmiddels hielp de een half jaar geleden aangebrachte 
Na een investering van rond de drie tot vier honderd dollar en vele uren werk zijn dit vrij dure eieren geworden, maar ze zullen er niet minder om smaken. 
Afgelopen zaterdag hebben wij onze kippetjes in Shannon opgehaald. Na een waar spervuur van vragen van Nienkes zijde aan de zeer deskundige eigenaar werden de dames ingeladen en naar hun nieuwe onderkomen gebracht. Dat onderkomen is Soestdijk genaamd door ons. Ze voelden zich duidelijk snel op hun gemak en waren erg te spreken over hun paleis. We hebben ze toch een naam gegeven (hetgeen wordt afgeraden als je ze t.z.t. wilt opeten). Ze heten Wilhelmina, Juliana, Beatrix en Maxima. Beatrix is verantwoordlijk voor de eerste twee eitjes, terwijl Maxima duidelijk de brutaalste van de vier is. Juliana lijkt alles goed te vinden! 
Een uitgebreide omelet is nog even geen realiteit en daarom heeft Nienke met de NZ slow cooker onze eerste echte erwtensoep gemaakt. Na een middagje hard werken buiten in de kou ging dat er goed in.
Nienke staat hier echt haar mannetje. De mensen bij Mitre10 waren flink onder de indruk toen ik ze de aks liet zien die Nienke, al hout hakkend, in tweeen had weten te splijten. En die dame denkt dat ze een hond nodig heeft om onze hoeve te bewaken. Ik heb vandaag nog wat klusjes rond de ren gedaan en wat opviel is dat de dames gezellig om je heen lopen en als je bukt gaan ze meteen plat op de grond liggen. Ben toch benieuwd wat die vorige eigenaar met die beestjes deed!
Voetbal, wij hebben nog twee ijzers in het vuur. Nederland presteert redelijk en 
Wat 'art' opgehangen en het wijnrek is af (en toch weer te klein). Of iemand moet komen helpen wat wijn op te drinken of ik moet er nog een bij maken. 
En de kippenren is klaar. Dit weekeinde komen er 4 Kiwi equivalenten van de 
Nou alleen nog/weer/alweer de schuur opruimen.
Lieve zoon, mijn missen ligt ook in het 'toen' maar vooral in het 'nu' en in de toekomst. In het missen van de grote tienerzoon die ik nu nog net had mogen knuffelen, vol van ervaringen en lol in het leven. In het moeten missen van jouw weg naar volwassenheid en alles wat daarmee samen gaat en zo fantastisch was geweest. Nu kijken we - weer - met z'n tweetjes naar een WK en daarmee komt weer even bovendrijven dat we zoveel gemist hebben, nu iedere dag missen en nog moeten gaan missen.
Thuis valt het allemaal heerlijk van je af. Achter ons ligt er een fraaie laag sneeuw op de bergen. Het is koud en het gras groeit niet meer zo snel. Boerin Nienke is hier de kalfjes aan het bijvoeren. 
Hieronder onze kippenren in aanbouw. Door de enorme regenval ging het niet helemaal zoals gewenst. Het beton wilde niet goed harden en daarom trokken we de palen weer een beetje scheef bij het spannen van het gaas. Maken we de komende weekeinden wel weer in orde. Nienke wil kippen die door de SPCA gered zijn uit de legbatterij en de dame die deze post traumatische stress kippen opvangt voor ze naar hun nieuwe thuis gaan is even op vakantie. Zal dus nog wel even duren voor we dus eitjes krijgen van deze stres kippetjes. 
Blijken we toch in een bananen republiek te wonen, het eiland syndroom zeg maar. De overheid moest hier openheid van zaken geven over de ministeriele creditcard gegevens en dat werd dus een klein schandaal. Van golftassen tot pornofilms. Zou dezelfde gegevens van de Nederlandse politici wel eens willen zien. Waar kijkt Balkenende naar in zijn hotel?
En nee, het wordt er niet makkelijker op we missen je nog iedere seconde net als Floris. maar de tijd helpt bij het proberen te denken aan de leuke dingen en de boosheid naar achter te schuiven.
Voor mij woensdag eindelijk weer eens een dagje in de weilanden. Er waren heel wat takken naar beneden gekomen en dat levert mooi brandstof op voor onze open haard. Muziekje erbij, wat wil een man nog meer. Ik heb van Nienke en Eef een nep magpie gekregen en een CD met geluiden van een magpie in distress. Volgens de verkoper zou dat zwermen magpies aan trekken. Dus ik gewapend met gun en CD-speler de wei in. Ik denk echter dat het NZ equivalent van Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren de boel gesaboteerd heeft. Er was geen magpie in de wijde omtrek meer te bekennen. Volgens mij is de vertaling van de geluiden op de CD in het magpies iets van 'he makkers wegwezen hier, er ligt hier een mafkees met een geweer in de bosjes'. 
Nog iets over 'Deutsche gründlichkeit', mijn kettingzaag verzoop nog al snel bij het starten (voor de jonge lezers, dat heeft iets met een choke te maken, zat vroeger ook in auto's). Ik naar de 'Stihl' dealer omdat ik echt niets verkeerd deed. Zegt hij dat ik stap 1, het naar voren duwen van de veiligheidsbeugel om de motor te ontkoppelen moet overslaan. Kan de logica van de Kiwi's soms niet volgen. Misschien toch mijn vingers maar eens gaan verzekeren. Nog zo'n staaltje Kiwi logica: een vrouw met knie klachten wil zich niet laten onderzoeken. Waarom niet?; 'I'm not wearing knickers!' Eh, ik moet naar de dokter, wat zal ik eens aantrekken? Denk nou niet dat ik een mazzelaar ben, want de jurk die ze aanhad kan een heel peleton soldaten zonder problemen mee de winter door in Afghanistan. Hoorde zelfs de onderzoeksbank een zucht van verlichting slaken.
Vandaag denken we even extra aan Myrthe!
_+Lucky+shot+bij+Whangaroa.jpg)