25 december 2009: Tristan

Still lost for words.

24 december 2009: Ouwetjes.

Rare week. Zaterdag stonden we nog te swingen in New Plymouth bij Fleetwood Mac. De ouwetjes doen het nog goed, zij en wij. Lekker temperatuurtje, maar wel in de miezer, net Woodstock. Dankzij ‘good company’, enkele lekkere sauvignonnetjes en heerlijke muziek viel het nauwelijks op. Gecampeerd in ons nieuwe tentje, nadat we eerst de kunst van het tent opzetten hadden afgekeken van de overburen (zelfde tentje, andere kleur). Nog net in de miezer ook weer ingepakt en toen was het weer mooi weer. De vakantie is hier nu echt begonnen. De dorpen en steden lopen leeg, de highways zijn vol. De supermarkten belachelijk druk (christmas dinner in aantocht, en dankzij de amerikaanse series op TV is dat hier ook een hele happening aan het worden). Patienten cancelden hun afspraken of kwamen gewoon niet, lekker rustig. Nienke kon ook een kanon afschieten op de council. Het openbare leven komt tot stilstand, iedereen zit op, in en om het water. Alleen op de golfclub was het tot mijn grote verrassing erg druk toen ik eh, eh, mmm, .... eh, mij als lid ging aanmelden. Het leek wel of het hele bejaardenhuis op de club was losgelaten, schijnt elke dag zo te zijn. Nou ja, wij spelen tegen vijf uur en dan heeft de sherry al een slagveld aangericht onder de ouwetjes. Dinsdag nog even gespeeld, het gaat steeds beter. Op hole 7 sloeg ik de bal al in een keer over de green heen. Daarna lekker ‘restjes’ van een kerstdiner opgegeten bij vrienden en gisteren avond een kerst BBQ bij weer andere vrienden. Vandaag dan even rust. Kon ik lekker rustig naar de bouwmarkt, dacht ik. Het was afgeladen en op de terugweg stond ik 2 uur in de file. Gelukkig had ik mijn lunch bij me en kon ik al rollend proberen de mie en pindas met schroevedraaier en beitel te verorberen. Oom agent stak naast me zijn duim op. Telefoneren in de auto mag niet, maar eten blijkbaar wel. Was een duur tripje trouwens, omdat we beachfront zitten (= zout) moet alles van metaal 'stainless steel' zijn en dat is duur. 12 Scharnieren voor de shed samen 300 dollar. 5 Kg bak spijkers 235 dollar (gegalvaniseerde spijkers slechts 39). Later op de middag toch nog de deuren in de shed kunnen zetten, echter pas nadat Murray en Barbara nog even met chardonnay en kaas langs waren gekomen om van de zee en de tuin te genieten. Stanley (de tractor) heeft nu een fraai nieuw onderkomen. Morgen het laatste stukje en dan kan Nienke gaan kwasten, groen! Overigens moeten we nu 3 maart echt het huis uit zijn, stok achter de deur voor de bouwers dus. Voor ons nu een rustige periode, volgende week nog 2 dagen werken en dan vrij tot en met de 3e. Nog een tip: vandaag heerlijk gewerkt met op de achtergrond de nieuwe CD van Trijntje Oosterhuis (Never can say goodbye) en die van Joss Stone (Colour me free), beiden echt heerlijk.We sluiten af met de ondergaande zon vanuit onze tuin.

18 december 2009: Iet wiet waait is eerlijk weg...weg?

Hi all, Nienke here for a long overdue update ;-)
Onze week begon met een zaterdagje bij Guy en Liesbeth, kasten maken voor Hans en verf schrapen voor Nienke om de bovenverdieping van het huis bewoonbaar te maken voor komend weekend. ‘De helden’ hebben besloten nu te gaan verhuizen en de zomer door te kamperen en te klussen/bouwen in het nieuwe huis. Omdat het vanaf nu verplicht mooi weer gaat worden moet dat goed komen. De klus zaterdag werd afgesloten met een etentje bij hun vrienden Connie en Mike, die wij ook al eerder hadden ontmoet en waarmee wij nu weer samen met nog een aantal vrienden, een heel gezellig avond hadden met veel gelach en verhalen. Zij gaan helaas eind Februari weg uit NZ, op naar de volgende ‘post’, Mike is assistant High Commissioner from England hier. Hij past zo in zo’n televisie serie about the diplomatic service abroad, droog en bijzonder geestig. Hieronder het huis van Guy en Lies in the bush; prachtig in het avondlicht.

We hopen nu zo langzamerhand wel echt op zomerweer, ook omdat we zo graag willen dat die moeilijke kerstdagen zo min mogelijk voelen als hollandse kerstdagen. Het is hier de afgelopen weken behoorlijk bar en boos geweest, dus vorig jaar met het rondreizen met Philip en Noor hadden we ongeloofelijke mazzel weten we nu. Heb me laten uitleggen dat het met La Nina te maken heeft, dan wordt het een lange natte zomer. Af en toe wel mooie dagen zoals vandaag en gisteren, waardoor we gisteravond dan eindelijk onze eerste echte golf les samen hadden. Ruim de tijd voor goede uitleg en aanwijzingen, dat was echt heel helpful. Net na het werken samen 9 holes gelopen en goed nagedacht en geoefend maar echt tevreden ben ik niet, waarschijnlijk denk ik nu weer teveel na... Hans z'n swing gaat heel goed maar het voetenwerk heeft de aandacht nodig om te voorkomen dat je staat te hockeyen; maar kijk zo moet het dus!Tja, die kerstdagen dat blijft toch een hele hobbel voor ons, vooral omdat iedereen om je heen je blijft vragen what are you doing for Christmas and elkaar nu al bij elk telefoongesprek happy Christmas blijft wensen. Was in Nederland niet anders hoor, er is gewoon geen ontkomen aan. Maar goed, we proberen afleiding te zoeken en gaan a.s. zaterdag naar Fleetwood Mac in New Plymouth met mijn collega Peter en zijn vrouw Sandra. Het wordt kamperen want er was geen andere accomodatie meer te vinden. De weersvoorspellingen zijn helaas weer niet goed voor het weekend, dus we moeten onze mooie wandel poncho’s maar weer tervoorschijn halen. Ik heb wel lekker 10 dagen vrij vanaf eind volgende week en daar zie ik erg naar uit. Beetje werken op Sims Road, dankzij alle regen is het groener dan groen en groeit het gras als kool, ook tussen al mijn nieuw geplante planten! Verder heb ik zoals altijd het voornemen om weer eens wat te schilderen of eindelijk de restjes Oamaru stone eens te gaan bewerken. Miriam en Erik komen logeren de laatste 5 dagen met de kinderen en we maken er samen met de Wellington clans een heuse kampeer partij van op Sims op oudjaar. Nog meer duimen voor een droog weer! Zie hier onze home fazant die ons gezelschap houdt op Sims;Op Council is het een tumulteuze week nadat eergisteren door de Minister bekend is gemaakt dat door de designation van de Western Link Road – de local road waarvoor ik net ruim een jaar allemaal properties heb gekocht voor Council – een four lane motorway wordt gebouwd door the national roading agency. Dus; weg local road, weg groot project voor Kāpiti, weg goede connectivity for the district en weg 14 jaar werk! De plannen zijn begin oktober gewoon ‘gedumpt’ door de Minister, niemand in Council was van tevoren op de hoogte en na een heel slim gespeeld consultation process is het nu dit geworden. Informatie staat op de website; http://www.kapiticoast.govt.nz/.

Het is echt heel jammer, want construction zou komend jaar beginnen met een tweede brug over de river die al 30 jaar hard nodig is. Straks komt die brug er ook, alleen local traffic kan er niet op of af, echt te idioot voor woorden. Vanuit Sims Road blijven wij de oude state highway gebruiken want er komt geen aansluiting bij Te Horo. Maar dat ‘straks’ is waarschijnlijk een understatement want the Agency moet nu weer opnieuw door de juridische procedure om the local road designation (die door Council via 6 jaar Court cases veranderd was van motorway in local road) weer om te zetten in a motorway designation. Ook moeten ze alle consents die wij nu hebben opnieuw aanvragen en daartegen kan weer bezwaar en beroep worden ingesteld…Ze informeren het publiek alleen met heel erg optimistische time frames van 3 jaar om te beginnen met bouwen, maar dat heeft dus geen enkele realiteitswaarde. Het is allemaal een puur politiek spel van scoren voor deze nieuwe regering en ik weet wel zeker dat ik hier echt niet voor central government wil werken. Ze zijn iets teveel 'van de ratten besnuffeld'; net als de kaas waarmee Hans de ratten onder de houtstapel probeert vandaan te lokken. Vooral dat blikje cola intrigeert me eigenlijk.....? Vandaag is mijn eerste 'ei' in mijn nieuwe job door the Council meeting goedgekeurd om uit te gaan for public consultation; mijn draft Solid Waste Bylaw. Op een paar makkelijke vraagjes over redelijk onbenullig dingen na ging het very smooth. Het grote issue van de licencing van alle waste collectors in the district; geen enkele vraag. Maar dus wel over hoe het nou moest met het weggooien van hondenpoep in een zakje, mocht dat nou wel of niet volgens the bylaw? Tja, het zegt meer over het niveau van de councillors ben ik bang dan over mijn bylaw maar goed we zijn een ronde verder en dat is mooi. Nou maar eens afwachten van het publiek ervan vindt.

Ga in het nieuwe jaar verder met werken aan solid waste strategie en ga meewerken aan asset management plans voor alle parks and reserves, toch allemaal weer een beetje zoals in Den Haag. Ik heb voor volgende week een presentatie gemaakt over wonen en werken in Den Haag, we moeten allemaal 1 keer per jaar tijdens de team meeting een presentatie houden over wat je zelf wil, persoonijk of zakelijk maakt niet uit. A bit of both is het geworden. Zoekende naar foto’s uit Den Haag had ik wel een klein beetje heimwee want daar gebeuren toch een heleboel mooie dingen. Zal wel even raar zijn om erover te praten, zeker omdat ik er nog een foto van de jongens en ons huis aan de Dubbelhoflaan tussen hebt gestopt. Maar die horen zo bij mijn historie dat ik besloot om daar gewoon niet omheen te draaien. 'k kan de presentatie hier helaas niet invoegen in de blog, maar Haagse Harry is ook van de partij. Kèk uit hè!

Het werk op dit moment is okay, omdat ik het kan met mijn achtergrond maar ik kan niet zeggen dat ik voor mezelf hier de toekomst zie want het voelt gewoon als meer van hetzelfde. Leuk, maar ik was in Den Haag ook niet voor niets ook toe aan een change richting management. Voornemen is dan ook om komend jaar eens echt wat gerichter te gaan zoeken naar een alternatieve carriere in welke vorm dan ook. Richting verhuizen naar Sims Road begint de gedachte aan een retreat ook weer steeds vaker door onze hoofden te spelen. Dus who knows what next year will bring.

Eerst maar eens daadwerkelijk zien te verhuizen! De goal is nu dat het huis eind Februari klaar is, maar nu richting kerst lijkt alles tot stilstand te komen, in plaats van date r nog snel dingen afgemaakt worden before the holidays. De plasterers zijn begonnen maar gaan na een ochtendje naar huis en allerlei andere dingen die ook vorige week zouden gebeuren (werd ons verzekerd door the project manager) zijn niet gedaan. Gewoon no show by the subbies (sub contractors) en daar betalen we onze project manager nou net voor! Maar goed, we blijven lachen en vriendelijk opbellen want heel veel meer kunnen we ook niet doen.

Even afsluiten met een leuke joke (very true) van een stand up comedian uit Aussie die we gisteren zagen op de teevee; When a Kiwi hears that drinking two glasses of wine a day is good for your health, the natural reply will be; éh bro, I drink two bottles a day so that makes me very healty! It's too true actually, vandaag op weg naar huis een grote alcolhol controle (om 5.30 pm) waardoor ze ook gewoon het verkeer op de snelweg tot stilstand brengen. Allemaal om te laten zien dat er met kerst niet met drink driving gesold kan worden, een van de grote problemen hier omdat je vrijwel altijd in je auto moet stappen om ergens te komen. Dus ook als je bezopen bent. Nou maar hopen dat dit soort signalen van de politie ook enig effect hebben. Aan ons zal het in ieder geval niet liggen want wij blijven lekker thuis.

cu's later, Nienke

10 december 2009: Aardbevinkje

December is de maand van de Christmas functions, ook wel bekend als 'vrij drinken op kosten van de baas'. Nou heb ik er maar één en dus ook maar één Christmas function (hier op de foto mijn collega op de gitaar terwijl iedereen hartstochtelijk Beatles liedjes meezingt). Nienke heeft echter naast de baas nog afdelingen en relaties en komt om in die dingen. Hoog tijd voor wat gewandel op de sportvelden om wat broodnodige kilo'tjes kwijt te raken. Sinds de Tiger Woods affaire spelen we veiligheidshalve samen golf (geen idee of ze mijn SMS-jes ook leest). Nienke demonstreert mij hier nog even hoe je een nr. 7 gebruikt. Volledig gebrek aan verrouwen viel mij ten deel toen ik moest afslaan. Naast de bomen zie je nog net twee angstige hoofdjes. Nou moet ik toegeven dat ik mijn bal op baan 10 op een paar meter van mijn hoofd met hoge snelheid zag langskomen nadat hij via de enige boomstronk in mijn gezichtsveld terug ricocheerde. Moest derhalve terug moest lopen voor mijn volgende slag; tegenslag dus.
Tegenslag had ik ook op woensdag. Ik had net een deel van de schuur opnieuw beplaat en twee ramen erin gezet toen de aarde even begon te schudden. Nou zaten de ramen wel vastgeklemd, maar nog niet vastgespijkerd. 5.1 op de schaal van Richter en ook nog eens vlakbij (30 km boven Otaki) was net teveel en een van de ruiten viel uitgerekend op mijn 5 kg doos met spijkers stuk. Stom, stom, stom, doe dan ook meteen wat je denkt dat goed is. Tijd voor een pauze dus met een blikje cola en uitzicht op onze Bottle brush boom. Ik zou in principe mijn frustratie 's avonds kwijt kunnen tijdens het tennissen. Helaas, 3 - 3 gelijk gespeeld en met één game verschil verloren, weer zesde geworden. Jammer genoeg geen aktiefoto's van ons team, slechts een na-tafel foto met Hollandsch bier! Wie kan dat nou, beetje golf oefenen in de tuin!
En dan de toeschouwers; een lid van onze trouwe quail familie, en vandaag voor het eerst gezien in de tuin, onze huis hedgehog. Nog even over het strand gewandeld waar we deze onverlaat zagen liggen, een blowfish met vervaarlijke stekeltjes. En dat op ons idyllische strandje, maakt zwemmen iets minder aantrekkelijk! Wel een Japanse lekkernij, wellicht kunnen we er op gaan vissen.

3 december 2009: Busy, busy, busy

Bezoek uit Nederland afgelopen weekend. De tweede camper op onze oprijlaan in 2 weken. Deze had duidelijk iets meer 'off road' gereden dan de vorige hetgeen Nienke en Nicole noopte om in de stromende regen iets van de sporen van de Wanganui river road af te wassen. Omdat ze ook van wijn hielden waren ze bij ons aan het goede adres, temeer omdat het weer niet meezat (de hele week regen). Tijd genoeg voor een uitgebreide proeverij. Omdat Nicole niet alleen een goede bekende van Nienke was, maar ook nog een goede vriendin van Liesbeth, deden we het op zaterdag in Wellington nog eens dunnetjes over. Maar eerst nog even een goedkope zonnebril (verdwenen in de rivier toen de kayak omsloeg, waar hoorde ik dat eerder?) voor Nicole kopen in de kampeer winkel in Petone. Vele shirts, truien, tenten, gasbranders, petten, etc. (oh ja, en een 'goedkope' bril) later melden we ons bij nog even bij de Dutch shop voor de nodige zwarte parels. Een klein wonder dat er nog genoeg ruimte was voor Guy's heerlijk venison. Op zondag tussen de buien door nog een dak op de nieuwe schuur gelegd terwijl Nienke met de weed wacker een heel nieuw stuk tuin ontgonnen heeft, genoeg fuel voor een heerlijk vuur rond oudjaar!
Even tijd voor opscheppen. Woensdag de mooiste bal uit mijn leven geslagen tijdens het tennissen. Ik serveerde en de tegenstander sloeg de bal hard op mijn partner aan het net. Hij kreeg de bal terug maar hoog, vlak voor zijn neus, klaar voor een verschrikkelijke smash. Daarop anticiperend rende ik al naar buiten toe en die bal kwam ook die richting op. Vrijwel in het veld van de buren kon ik de bal retourneren, over de hoofden van supporters heen precies in de uiterste hoek. Heerlijk. Gewonnen met 4-2 waardoor we volgende week wederom strijden voor de 5e en 6e plek. Niet slecht voor een team dat jaren laatste was.

Vandaag lekker rustig op de praktijk, we worden beoordeeld! Als het goed gaat worden we cornerstone praktijk, een soort kwaliteits keurmerk. Bloody annoying. Paranoia everywhere. Kindersluitingen (veilig voor kids, maar ik heb mijn vingers al opengehaald) op alle deuren. We mogen geen medicijnen meer in onze lades hebben, computers moeten elke keer als je even wegloopt worden afgesloten, etc. Mag nog net patienten zien! Vanmorgen tijdens de introductie moesten we ons voorstellen. I'm Hans, GP, originally coming from Holland, here now almost 1 1/2 year. Zegt dat mens "Oh yeah, I saw the flag on your door". "That's the old flag of South Africa, I guess you must be Australian". Levert altijd lachen op, maar niet bij deze dame, zal wel een zwaar interview worden. Tot slot nog twee droeve berichten uit Nederland. Torrent site Mininova moest haar activiteiten van de Utrechtse rechter staken. De markante Ramses Shaffy is deze week overleden, een ode aan hem:
Gegroet amigo's.

26 november 2009: Lekker dakkie

Zit hier tijdens het spreekuur te schrijven. maar liefst 4 mensen komen niet opdraven, en dat is alleen nog maar voor tea time. Bij elkaar een uur tijd verspeeld. Ach ja, kan nog erger, zag net een ambulance chaufeur met een liesbreuk, opgelopen tijdens het tillen van een op zijn zachtst gezegd adipeuze patient (meer dan 140 kg). Mag dus niet werken tot na een herstelfase na de operatie. Met onze wachtlijsten betekent dat vakantie tot ver in februari. De mazzelaar.
Onze fraaie tractor was blootgesteld aan weer en wind nadat al het asbest verwijderd was. Tijd voor een nieuw dak en betimmering. Het framework is na > 40 jaar nog goed en dus kon ik toen de spulletjes geleverd waren aan de facelift beginnen. Bosgroen 'corrugated iron' platen gingen op het dak met behulp van mijn lieftallige assistente (hier aan de verkeerde kant van de camera). Na een dagje hard ploeteren ziet het er van een afstandje best aardig uit. Nu nog even een aanbouw maken zodat onze ride-on-mower ook in de renstal kan staan. Dan ook daar een dakkie op en vervolgens de nieuwe betimmering. Klinkt allemaal als een peuleschil nietwaar. Maar er zijn nog zoveel andere dingen te doen. Bezoek aan vrienden, collega uit Nederland die een dag kwam meelopen (en en passant twee gezellige avonden met hem en zijn familie), avondje wijnproeven in Otaki (rijden wij het hele land door op zoek naar lekkere wijnen, zit er een uitstekende wijngaard om de hoek, Ohau Gravels. Met name hun pinot gris is fantastisch en in de kelder staan al diverse flessen van de eerste oogst (en meteen in de prijzen) te rusten), tenniscompetitie (zowaar weer eens gewonnen, volgende week moeten de onderste 6 teams tegen elkaar), showhuizen bezoeken voor de ideeën, komend weekend weer bezoek uit Nederland, etc. Ik moet het dus m.n. van mijn woensdagen hebben en gelukkig is daar altijd weer Nienke met een heerlijke lunch.
Hier met blue cheese/champignons pasta voor de plek waar ik in de toekomst onze spa ga bouwen. Het huis is aan de buitenkant echt in de eindfase. Het oude dek is nu afgebroken en de verf zit erop. Aan de achterzijde pronkt ons trappenhuis, sinds vandaag voorzien van fraaie ruiten, waardoor de vogels nu eindelijk niet meer het huis inkunnen. Zijn we eindelijk verlost van vogelpoep en overal stro.

Zo mooi als het huis eruit ziet, zo rommelig ziet het er bij de shed uit. De aanbouw begint echter al vormen te krijgen en zondag kan ook daar het nieuwe dak op.

Als afsluiter nog een foto'tje uit de Dominion Post van vandaag. Ben je net lekker aan het zwemmen aan het strand bij Gisborne ......

18 november 2009: Elementen

We waren dit weekend helemaal alleen, geen enkele afspraak, bijna scary. Wel lekker actief: golf op vrijdag (het is toch wel een sloom spelletje), tennis en hockey op zondag. Klinkt alsof we in hartje Gooi wonen nietwaar? Tussendoor gras maaien en de carport re-cladden. Op woensdag zou ik verder gaan, maar daar dacht het weer anders over. In de nacht en de morgen viel er maar liefst 20 cm regen volgens onze eigen regen meter. Het vaarverkeer voor ons huis was gelukkig niet druk deze morgen.

Vanmorgen kregen we nog een verrassing van de natuur; om iets over zevenen vanmorgen begon het huis te beven en te kraken. Een heuse aardbeving, 5.1 op de schaal van Richter verving onze wekker. Nog een naschok van 4.3 een uur later en nu is alles weer rustig. That's New Zealand! Right, I'm off to Wellington. Moet een certificate halen voor reanimatie. Ik zei dat ik in Nederland reanimatie instructeur was, maar dat telde niet. Op mijn vraag waarom mijn artsen diploma hier dan wel erkend werd hier volgde slechts gestumper. That's also New Zealand, de Engelse mentaliteit; als iets simpel kan doen wij het moeilijk, als iets logisch is dan doen we het toch anders, als de rest van de wereld het zo doet, doen wij het andersom. Nou ja, kan nooit kwaad I guess.

14 November 2009: South Africa here we come!

Wat een avond, in een geweldig spannende wedstrijd versloeg Nieuw Zeeland Bahrein met 1-0 en plaatste zich voor de WK voetbal in Zuid Afrika. Fantastische sfeer in een wit stadion (the All Whites). Nou maar hopen dat we bij Nederland in de poule komen. Commentaar in het Arabies maar dat mag de pret niet drukken.



Voor een samenvatting van beide helften: en
En voor diegenen die denken dat het een lachertje is kijk eens naar deze samenvatting van Italië - New Zealand van juni dit jaar:
Voor ons betekent dit in ieder geval dat we de WK hier ook kunnen volgen! Cheers!!!

12 November 2009: Do you play golf?

Wild morgentje vandaag, alleen maar ongelukken. Een vriendelijke boer was opgestaan met het idee dat hij een tractor was. Hij probeerde een in het weiland vastgelopen truck los te krijgen, in zijn eentje (wat weegt zo'n ding nou). Plotseling sprong er iets in zijn borst. Gelukkig geen geknapte long, maar een deels afgescheurde borstspier. Even later een meneer die als vorkheftruck wakker was geworden en van die ijzeren platen (waar trucks over rijden om niet weg te zakken, precies, die dingen die die eerste man had moeten gebruiken) probeerde te verplaatsen, bij hem scheurde de hele biceps pees. Nog twee vleessnijders die blijkbaar niet hadden begrepen dat het niet om hun eigen vlees ging en beiden het topje van hun duim in leverden (echt een hype hier, 6 in 2 weken). Als afsluiter van de morgen nog een mevrouw die beweerde dat ze geen medicijnen nodig had. Ook mijn opmerking dat die dingen zich niet in het doosje vermenigvuldigen deed daar niets aan af, "ik heb genoeg". Nou had ik er inmiddels ook genoeg van dus dat kwam goed uit. Nienke heeft van mij een golfset gekregen, ze is nu volwaardig lid van de Otaki golf club. Had ze dus nog haar trainings setje over en dus nam mij een avond mee als handicap. Kon geen goede smoes meer verzinnen en dus stonden we daar in het zonnetje, tussen bomen en vogels, de laatste vertrekkende gasten (electricien en loodgieter in hun werk busjes) groetend, balletjes weg te slaan. Geen ballotage, geen GVB, geen voorslaan, geen ruitenbroek en krokodillen shirts, gewoon beginnen. Ik vond het nog leuk ook, m.n. het 'rammen'. Dilemma dus, wat doe ik nou met mijn flauwe grappen over golf ........
Heerlijk weekend achter de rug. Onze eerst BBQ op de property met vrienden uit de grote stad (Auckland en Wellington). Compleet met schieten voor de boys, vuurtje maken in het weiland (het lijkt alsof Nienke het concept niet helemaal begrepen heeft, maar ze houdt hier de belendende percelen nat). En terwijl de kids de kids bekijken nemen de dames het er even van (krantje, Libelle, glaasje, toastje). Dan het hoogtepunt voor Erik; joyriden op de tractor met de hele family erop! Aan het eind sputtert de motor en slaat hij af. Gelukkig is Erik een mechanical engeneer en ontdekte dat het palletje naar de reserve tank niet openstond. Ik kom meestal niet verder dan de radio, maar die zit er niet op! Gewoon tanken dus! Toch gaat dr. Erik hem met oudjaar ontleden/masseren en ik schilder hem dan Ferrari rood!

Tot slot nog een waarschuwing van de dokter!

Ik weet het, er mist een C, de C van cancer!

5 november 2009: Huis dies (verjaardag)

Ineens was daar dan een vuurrode sportwagen. Niet bepaald het soort auto wat toeristen plegen te huren als ze in Nieuw Zeeland rondreizen, maar als je voor business hier bent wil je indruk maken. Gelukt! Yvo was hier voor zaken en reed even om om ons te bezoeken en een balletje te slaan. Ik had een goed excuus; vier kapotte rackets en ik kan mijn bespanmachine nergens vinden. Gelukkig konden we Yvo met wat wijn en een strandwandeling tevreden stellen. Hij heeft de smaak nu te pakken en de volgende keer zal ik hem weer eens een lesje geven (woensdag voor het eerst weer eens gewonnen).

Het huis begint steeds meer op een echt huis te lijken, maar zal helaas niet voor kerst klaar zijn. Risky business, want ons gehuurde huis staat weer te koop (niet onze meubeltjes op de foto's by the way).

Vorige week tijdens de dienst nog wat aardigs meegemaakt. Een dronken vent had een gat in zijn kop en was met de ambu binnen gebracht. Ik had hem met veel moeite gehecht en hij zat net weer lekker in de stoel. Komt zijn dodelijk ongeruste moeder van 90 binnen en begint te jammeren. Terwijl de ambulance nurse en ik de moeder proberen te kalmeren staat meneer op en loopt naar zijn imaginaire bar toe, mist een aantal eveneens imaginaire traptreden en slaat met een klap tegen de niet-imaginaire onderzoekstafel. Kon ik de andere kant ook hechten. Er hoefde in ieder geval niet gecommuniceerd te worden, want dat is ook wel eens lastig. Ik heb een patient die bij elke vraag denkt dat hij in de 'Who wants to be a millionaire show' zit. Als ik wat vraag gaat hij heel lang nadenken alvorens hij met een antwoord komt. Hij vraagt nog net niet of hij de bellijn of het publiek mag gebruiken. Nou ja, je hebt ook van die dames waar je geen woord tussen krijgt. Wat je ook vraagt of zegt, een constante stroom woorden maakt elke vorm van zinvolle communicatie onmogelijk. Als de tijd om is sta ik op en geef ik ze een herhaal recept. Tot mijn stomme verbazing lopen ze meestal inderdaad al pratend weer de spreekkamer uit. Als ik dan thuiskom wil ik alleen de krant lezen en mag Nienke even niets zeggen!

Inmiddels is het lente en beginnen alle eitjes uit te komen. De pukeko's hebben ook van die heerlijk eigenwijze koters op lange stelten (helaas niet op de foto, vandaar hier een leuk filmpje, een reclame van een energie maatschappij hier).

Vrijdag avond is het weer dies van mijn studenten huis. Ben er weer niet bij. Volgend jaar toch proberen rond die tijd in Nederland te zijn. Wij moeten het hier met Guy Fawkes day doen, iets wat voor eigenlijk iedereen om onduidelijke redenen gevierd wordt. We waren vorige week op een borrel toen ter ere hiervan een flink vuurwerk werd ontstoken en de aanwezige menigte wist ons te vertellen dat het was omdat Guy Fawkes het parlement had proberen aan te steken (niemand wist of het gelukt was), de ander zei dat het was omdat het mislukt was en hij op de brandstapel was gezet. Of het een Kiwi was? Iedereen bleef het antwoord schuldig. In ieder geval een leuke avond, als je maar een reden hebt om een feestje te geven en vuurwerk af te steken. Gek genoeg vieren ze oudjaar hier dus niet, maar wij dus wel!